Portret

Een portret is een afbeelding met als voornaamste onderwerp het hoofd.

Portretten kunnen tweedimensionaal zijn, dus op een plat vlak getekend of

geschilderd. Het kan ook driedimensionaal zijn.

Een portret kan op verschillende manieren getoond worden: en-face oftewel,

van voren. En ook en-profil, wat betekent van de zijkant.

Er is ook nog een driekwart pose: het hoofd is hier schuin gedraaid.

De Italiaanse kunstenaar Rafael biedt met het portret van paus Julius 11 uit

1512 een hoop informatie. De paus is levensgroot afgebeeld en daardoor

lijkt hij ook echt. Er past natuurlijk ook veel informatie op het schilderij.

De paus zit met zijn met zijn prachtige geplooide gewaad op een

deftige stoel, het is een driekwart pose vanaf de knieën. De pauselijke

waardigheid en functie blijken uit de kleding en de ringen met

edelstenen aan de vingers.

Holbein heeft hier een dubbelportret gemaakt. Hij heeft hier het karakter en de interesses

van de personages uitgebeeld. Op de achtergrond staan allerlei artikelen uitgestald,

die met de belangstelling van de heren te maken hebben. Ze interesseren

zich zo te zien voor astrologie en astronomie muziek en wiskunde

en ze zijn op de hoogte van de allerlaatste ontdekkingsreizen.

Holbein heeft nog iets speciaals toegevoegd op de voorgrond van

het schilderij. Het is een schedel die alleen maar te zien is als je er onder een

bepaalde hoek naar kijkt.De schedel wijst op de broosheid van het menselijk bestaan.

Omstreeks 1500 vallen de zelfportretten van Durer erg op. Hij vond het aardig om

zijn eigen gezicht en lichaam in allerlei poses voor te stellen. Let er op dat we hem

recht van voren zien. Dit noem je ‘en face’. Deze manier van afbeelden

was eigenlijk alleen maar voorbehouden aan vorsten, prinsen e.d. Kun je nagaan

hoe Durer zich presenteerde; hij voelde zich als kunstenaar zowat aan de allerhoogste

gelijk. Links naast zijn hoofd schilderde hij een

monogram, een grote A met een kleine d en het jaartal 1500.

Twee portretten van de beroemde componist Chopin. Ze laten goed de verschillen

tussen een gefotografeerd portret en een geschilderd portret zien. De foto werd

gemaakt een paar maanden voor de dood van Chopin en toont een zieke man meteen

bezorgd gezicht. Een nauwkeurige vastlegging van een moment . Hij voelt zich niet

lekker en zit verkrampt. In het geschilderde portret zie je de visie van de schilder.

Dit blijkt ook uit de donkere achtergrond. Die staat voor ernst en een neiging tot

overpeinzen. Net als de muziek van Chopin. Portretkunst werd met de komst van

de fotografie steeds meer een uitdrukking van kunstenaar.